Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/12411 K.2023/110

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Dairemizin 22/11/2021 tarihli bozma ilamına konu Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2015 tarih, 2014/566 Esas-2015/172 Karar sayılı hükmünün, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik kısmının yalnızca sanık ... tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanık hakkında, 5607 sayılı Yasa uyarınca cezası belirlendikten sonra CMUK'nun 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken yazılı şekilde bu miktar üzerinden "cezalandırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,