Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16468 K.2024/9245

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın Gelibolu Askerlik Şubesince 29.03.2013 tarihinde 1 gün yol süresi verilmek ve 31.03.2013 tarihinde Birliğine katılmak üzere sevk edildiği, en geç 31.03.2013 günü bitimine kadar katılması gerekirken katılmayıp, 04.11.2013 tarihinde yakalandığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmaları dosyada mevcuttur. İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 05.01.2022 tarihli ve 93 numaralı raporunda; antisosyal kişilik örüntüsü tanısı konan sanığın suç tarihlerinde askerliğe elverişli ve cezai ehliyetin tam olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre. 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında;

sanığın, 01.04.2013-04.11.2013 tarihleri arasında kesintisiz süren ve yakalanmakla son bulan firar suçunu işlediği belirlenmekle, atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.04.2013-04.11.2013 yerine 01.04.2013 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR