Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1238 K.2025/12111

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Ancak; 1.Dosya kapsamında bir suç işleme kararının icrasından bahsedilecek ikinci bir eylemleri bulunmayan sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanması,

2.Mahkemece bozma ilamına uyularak, sanıkların birlikte suç işleme kastının bulunduğunun kabul edilmesine karşın sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 4/2. maddesi gereği toplu kaçakçılık suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi gereği yarı oranda indirim yapılırken hesap hatası yapılarak, 1 yıl 6 ay hapis ve 4 gün adli para cezası yerine 1 yıl 3 ay hapis ve 3 gün adli para cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 2 gün adli para cezası yerine 2 yıl 6 ay hapis ve 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi,

4.Sanık ... hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına kanunen olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

5.Sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K. sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.