Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/13096 K.2025/8023

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2021/9277 Esas, 2022/14462 Karar sayılı ilâmıyla nakil aracının iadesi kararının onanmasına karar verilmesine karşın, temyize konu kararda bu konuda yeniden hüküm kurulması hukuken yok hükmünde kabul edildiğinden, katılan vekilinin araç müsaderesine yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA, 28.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, katılan ...

İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun, sanıkta ele geçen 15 karton sigaranın Dairemiz uygulamalarına göre kişisel kullanım sınırlarında kalması, cep telefonları yönünden de 5607 sayılı Yasanın 3/1 inci maddesi için öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin yerel mahkemenin 08.02.2023 olan karar tarihi itibariyle dolması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine, yerel mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararının onanması kararı yerinde değildir.

Şöyle ki.

04.05.2014 tarihli olay tutanağına göre, sanığın sürücüsü bulunduğu araç ile yurda giriş yapmak üzere Habur gümrük sahasına geldiğinde araçta yapılan aramada 15 karton sigara, 12 adet cep telefonu ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmasında sigaraları kişisel kullanım amaçlı satın aldığını beyan etmesi ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ele geçen sigaranın miktar itibariyle kişisel kullanım kapsamında kalması karşısında, sanığın sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği,

12 adet cep telefonları yönünden ise eylemine uyan 5607 sayılı Yasanın 3/1 inci maddesi için öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin yerel mahkemenin mahkumiyete ilişkin ilk kararını verdiği 09.06.2015 tarihinden 08.02.2023 tarihli ikinci kararı arasında dolması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde yerel mahkemenin kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 28.05.2025