Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/13676 K.2024/11147

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; askere gittiğinde medulada örnekleri görüleceği üzere ilaçlar kullandığı, kullandığı bu ilaçların tamamen psikolojik ilaçlar olduğu ve kendisinde hal değişikliği yaptığı, askere alınma tarihleri ile askerliğe elverişsiz olduğu tarihler arasında uzunca bir süre mevcut olduğu, bunun da üzerine atılı suçun iradesi dışında mecburen yapıldığının bir delili olduğu ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği hususlarına ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Bir başka firar/izin tecavüzü suçundan dolayı yakalanmasını müteakip Antakya Askerlik Şubesi Başkanlığına teslim edilen sanığın, 11.11.2015 tarihinde bir gün yol süresi verilerek Birliğine sevk edildiği, sevk belgesinde katılması gereken tarih olarak 13.11.2015 tarihi yazılı olduğundan, yol süresi sonrası 13.11.2015 tarihinde saat 24.00’a kadar Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, bir süre firar durumunda kaldıktan sonra 10.02.2016 tarihinde yakalandığı anlaşılmaktadır.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen bir suç olduğu ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmediği,

bu itibarla tüm dosya kapsamına, bozma ilamlarına ve sanığın savunmalarına göre, sanığın 14.11.2015-10.02.2016 tarihleri arasında kesintisiz süren ve yakalanmakla son bulan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren "firar" suçunu işlediği belirlenmekle, sanığın tüm unsurları ile oluşan atılı suçtan hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Dairemizin 22.02.2022 tarihli ve 2021/5779 Esas, 2022/3208 Karar sayılı bozma ilamı sonrasında dosyaya ithal edilen Etimesgut Şehit Sait Ertürk Devlet Hastanesinin 20.03.2017 tarihli ve R170002017 sayılı raporu ile sanığın "Uyum bozuklukları" tanısı ile barışta askerliğe elverişli olmadığına dair karar verildiğinin tespit edilmesi üzerine aynı Hastaneden alınan 26.07.2022 tarihli ve 01 sayılı ek rapor ile askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsamadığına dair karar verildiğinden sanığın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

5.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, taksitlendirilmesine karar verilen adlî para cezası ile ilgili olarak, hükmün kesinleşmesinden sonra aylık taksitler halinde ödenmesine karar verilerek adlî para cezasının ilk taksitinin derhal tahsili sonucunu doğuracak ve infaza müdahale eder biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (5) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara Batı

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/222 Esas, 2022/789 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 5 inci maddesinde yer alan "...hükmün kesinleşmesinden itibaren'' ibaresinin çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak,