Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14289 K.2025/5721

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2018/1265 Esas, 2021/972 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üste fiilen taarruz suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91/1. maddesinin az vahim hal cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29, 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 1.500,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.

İstinaf İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2021/2223 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz istemi; olay görüntülerine ilişkin CD'nin duruşmada izlenmediğine ve hakim huzurunda tartışılmadığına, sanığın üstü konumunda olan katılana yönelik eylemlerinin askeri nezaket ve saygı kurallarına uygunluğu açısından bilirkişi raporu aldırılmamasının noksan soruşturma teşkil ettiğine, sanığın hareketlerinin tahrik edici mahiyette olduğuna ve disiplinsizlik teşkil ettiğine, sanık ile katılan arasında çarpışma olmasına karşın, katılanın omuzla vurduğuna dair kabulün gerçeği yansıtmadığına, sanığın sol kolu ile müvekkilin eline vurduğuna, saygısızlık, itme,

elle ve başla tehdit hareketlerinin yemekhane içinde katılanın astı olan birçok kişinin huzurunda gerçekleştiği göz önüne alındığında, sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak ve haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe (Kapatılan) Askerî Yargıtayın uyum ve kararlılık gösteren içtihatlarında da kabul edildiği üzere, bir ast veya amirin otoritesini ve ona bağlı olarak cismanî bütünlüğünü korumayı amaçlayan üste fiilen taarruz suçunun oluşabilmesi için. 1. Ast tarafından doğrudan doğruya üstünün veya amirinin vücut bütünlüğüne yönelik saldırı niteliğinde etkin bir eylemde bulunulması,

2. Taarruzi nitelikteki bu saldırının vurmak, çarpmak, iteklemek, silkelemek gibi ceza hukukunun aradığı manada icraî hareketler şeklinde, yani suçun maddi unsurunu teşkil eden icra hareketlerinin eylem olarak ortaya konulup gerçekleştirilmesi,

3. Suç kastının da bu yönde oluşması, şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği göz önüne alındığında; sanığın üste fiilen taarruz suçuna konu eylemlerini, katılanın asta müessir fiil suçunu oluşturan eylemlerinden kurtulmak için gerçekleştirdiği, bu haliyle atılı suç açısından özel kastla hareket ettiği hususunun şüpheli kaldığı değerlendirilmekle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara