Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14402 K.2023/11554

Dairemizin 12.05.2022 tarihli ve 2020/4836 Esas, 2022/9764 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2018 tarihli ve 2018/476 Esas, 2018/823 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Anılan kararın sanık ile katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/639 Esas, 2020/342 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün ortadan kaldırılmasına ve sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesi kararının sanık ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 12.05.2022 tarihli ve 2020/4836 Esas, 2022/9764 Karar sayılı kararı ile "Tüm dosya kapsamından, suça konu aracın gümrük vergisi ödenmeksizin Davıt Gogoladze tarafından 28.12.2015 tarihinde Sarp Gümrük Müdürlüğünden yurda sokulduğu, 27.03.2016 tarihine kadar bildirilen yurtta kalış süresi dolduğu halde yurt dışı edilmediği, 25.04.2018 tarihinde diğer sanık Hasan Uçar tarafından kullanıldığının tespit edilmesi üzerine yakalanarak muhafaza altına alındığı olayda.

Sanık ...'in savunmalarında suça konu aracı, Gürcistan uyruklu Davıt Gogoladze isimli şahıstan satın aldığını, aracı 3-4 ay kullandıktan sonra, yurt içinde kullanma süresi dolduğunu ve aracın elinden alınacağını öğrenmesi üzerine, Ahmet isimli bir şahsa 9.000-TL'ye sattığı yönünde ikrar içeren savunması,

suça konu MK 197 KM plaklı aracın yapılan sorgulamasında Davıt Gogoladze isimli şahıs tarafından 28/12/2015 tarihinde yurda sokulduğunun ve sanık ...'in ise yolcu olarak yine Sarp Sınır kapısından aracın yurda giriş tarihi ile aynı tarihte yurda giriş yaptığının anlaşılması karşısında, Bu suretle sanığın, yurda ithal edemeyeceği ve geçici ithalat kapsamında dahi getiremeyeceği aracı, Gürcistan'da haricen satın alıp, araç sahibince yurda sokmak suretiyle aracı yurt içinde bırakmak ve daimi olarak kullanmak amacıyla hareket ettiği,

bu suretle eylemin geçici ithalatı kapsamında değerlendirilemeyeceği baştan itibaren kaçakçılık kastı ile hareket ettiği cihetle üzerine atılı müsnet suçtan 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/1673 Esas, 2022/2552 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri. Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararının usule, kanuna ve hukuka aykırı olduğuna, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanık ...'nın baştan itibaren yurda gümrük vergilerini ödemeksizin araç sokmak kastıyla Gürcistan ülkesine gidip suça konu aracı alıp Gürcistan vatandaşı Davıt aracılığıyla Türkiye'ye soktukları, bu haliyle eylemin gümrük vergileri ödenmeksizin eşya sokmak suçunu oluşturduğu, Sanıkların aracı yurda sokarken Türkiye'de ikamet eden sanık ...'in aracı yurda sokmasının mümkün olmaması nedeniyle bu engeli aşmak amacıyla Gürcü vatandaşı Davıt ile fikir birliği içinde aracın Mustafa'ya ait olduğunu gümrük görevlilerinden gizleyerek,

sanki turistik amaçla ülkeye giriyormuş gibi turistik kolaylıklardan faydalanarak Davıt tarafından Türkiye'ye sokulduktan sonra aracın sanık ...'ya teslim edildiği, böylelikle eylemin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında anlamını bulan aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergileri ödenmeksizin ülkeye eşya sokma kapsamında kaldığı,

5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce "sahte belge kullanmak suretiyle" denilmişken değişiklikten sonra "aldatıcı işlem ve davranışlarla" denilmek suretiyle, aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergisi ödenmeksizin yurda eşya sokma eyleminde 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının tatbikinin gerektiği kanaatiyle Dairemizin; eylemin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığına dair bozma ilamına direnilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklardan ...'in, yurda ithal edemeyeceği ve geçici ithalat kapsamında dahi getiremeyeceği aracı, Gürcistan'da haricen satın alıp, araç sahibince yurda sokmak suretiyle aracı yurt içinde bırakmak ve daimi olarak kullanmak amacıyla hareket ettiği, ikinci el aracın vergilerini ödemek suretiyle millileştirme imkanı bulunmadığı gözetildiğinde 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının sanık hakkında uygulanamayacağı ve eylemin geçici ithalat kapsamında değerlendirilemeyeceği, baştan itibaren kaçakçılık kastı ile hareket ettiği cihetle, sanığın, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Eşyayı,

gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

Eşyanın, gümrük kapıları dışından ülkeye sokulması halinde, verilecek ceza üçte birinden yarısına kadar artırılır." hükmü uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırıdır.Açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 12.05.2022 tarihli ve 2020/4836 Esas, 2022/9764 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,25.12.2023 tarihinde karar verildi. KARŞI DÜŞÜNCE Yüksek

7. Ceza Dairesinin 12.05.2022 tarih ve 2020/4836 Esas- 2022/9764 Karar sayılı kararındaki düşünceyle dairenin CGK'na gönderme kararına değişik gerekçeyle muhalifim.