Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14827 K.2025/5584

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'nın 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 11.839,99 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Konya

1. İcra Ceza Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli ve 2017/359 esas, 2017/990 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 19.09.2017 tarihinde kesinleştiği kabul edilmesine müteakip, Cumhuriyet savcılığınca yapılan 5941 sayılı Kanun'un 5/1. fıkra 2. cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi üzerine oluşan tereddüdün giderilmesi talebi üzerine, cezanın infazının devamına ilişkin aynı Mahkemenin 02.02.2018 tarihli ve 2017/359 esas, 2017/990 sayılı ek kararına yönelik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın Konya

2. İcra Ceza Mahkemesinin 07.03.2018 tarihli ve 2018/15 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60206 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60206 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...10/10/2017 tarihli ve 30206 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/07/2017 tarihli ve 2016/191 esas 2017/131 sayılı kararı ile 5941 sayılı Kanun'un 1. fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan, “çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticari işlerde temerrüt faizi oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile takip ve yargılama gideri toplamından” şeklindeki ibarenin iptal edildiği,

Her ne kadar 1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği belirtilmiş ise de; söz konusu iptal kararının sanık lehine bir durum ortaya çıkardığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesinde, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenlemeler uyarınca, sanığın hukuki durumun yeniden değerlendirilerek lehe olan, söz konusu iptal kararı sonrası yürürlük kazanan 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur.

Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…)(2) az olamaz." hükmü gereğince sanık lehine bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen gerekçe ile itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10. maddesinde yer alan, ''(1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir.

(2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun'un 35. maddesinde yer alan, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur.

Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 11/01/2011-6099 S.K./9. mad.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./11. md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır..." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebligatın çıkarılarak, önceki adresinde bulunamayan sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılarak,

MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği, MERNİS adresinin olmadığının tespiti halinde ancak 35. maddeye göre daha önce usulüne uygun bir şekilde tebligat yapılan eski adrese tebliğ işlemi yapılabileceği anlaşılmakta olup, somut olayda, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılan Konya

1. İcra Ceza Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli ve 2017/359 esas, 2017/990 sayılı kararının, Horozluhan Mahallesi Demirsap Sokak No:1 Selçuklu/ Konya adresine tebliğe çıkarıldığı, adresten ayrılmış olduğundan bahisle 24.07.2017 tarihinde bila-tebliğ iade edildiği, UYAP sisteminden yapılan kontrolde, sanığın MERNİS adresi bulunup bulunmadığına dair 14.08.2017 tarihli sorgulamanın yapıldığının ve bu sorguda Keykubat Mahallesi Ulu Sokak 1/15 Karatay /Konya adresinin tespit ediliğinin görülmesine rağmen .......

Mahallesi .......Sokak No:1 ........../ Konya adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğe çıkarılarak 11.09.2017 tarihinde 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ edilerek 19.09.2017 tarihinde kararın kesinleştirilmiş ise de, gerekçeli karar tebliğinin 7201 sayılı Kanunda belirtilen usullere uyulmadan yapılmış olması nedeniyle kesinleşmediği anlaşılan asıl karar ve bu kararın kesinleştiği kabul edilerek verilen ek kararların kanun yararına bozma istemine konu edilemeyeceği anlaşılmakla talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR