Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15827 K.2025/16820

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

1.5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2-son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle,

soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun şekilde ihtarat yapılmayan sanığa ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, 2. Bozma öncesi hükmün yalnız sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.06.2021 tarihli ve 2019/1152 Esas, 2021/7827 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu,

bozma öncesi Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2015 tarihli ve 2015/236 Esas, 2015/325 Karar sayılı ilâmıyla sanığın neticeten 6 yıl 3 ay hapis ve 90.000,00 TL adlî para cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği, hapis cezasının yanında adli para cezasına hükmedilen suçlarda verilen cezaların bölünemeyeceği ve ilk hükümde adli para cezası miktarı daha az olsa dahi hapis cezasının fazla olması nedeniyle hükmün bütün hâlinde sanığın aleyhine olduğu dolayısıyla sanığın ceza miktarları bakımından kazanılmış hakkının bulunmadığı gözetilmeden,

hükümlerin bölünmesi suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi ve sanık hakkında kazanılmış hakkına ilişkin uygulama yapılırken, uygulama maddesinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son olarak gösterilmesi yerine hatalı olarak 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesinin gösterilmesi,

3.5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) uyarınca takdiri indirim uygulanırken 62. maddesinin birinci fıkrasının ve gün adlî para cezasının paraya çevrilmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 saylı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, 4.Suç konusu kaçak sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi gerekirken sadece numune olarak alınan kaçak sigaraların müsaderesi ile yetinilmesi,

5.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle yapılan değişikliklerin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.