Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17385 K.2024/1777

Kanun'a muhalefet İstanbul

12. Asliye Ceza Mahkemesinin, sanığın, 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, hükmün açıklanması suretiyle 1 yıl 8 ay hapis ve 3.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair kararının kesinleşmesini müteakip, 09.08.2022 tarihli ek kararla infazın durdurulmasına ve seri yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmiş, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından seri yargılama usulünün uygulanma imkanı olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş, İstanbul

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ek karar ile infazın devamına karar verilmiştir. Sanık tarafından, İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2021/384 Esas, 2021/613 Karar sayılı infazın devamına dair ek karara itiraz edilmiş, merci İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2023/292 D.İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/91979 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/91979 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde yer alan, "(1) Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır" şeklindeki, Anılan Kanun'un geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan, "1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler ile,

Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile geçici 5. maddenin d bendinde yer alan “…kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin aynı bentte yer alan “…seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, Sanığın mahkûmiyetine konu 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Alet ve Makineleri Hakkında Kanun'a muhalefet suçunun 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri yargılama usulüne tabi olduğu,

kararın 31/05/2021 tarihinde verildiği ve istinaf edilmeden 08/06/2021 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış veya kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.İstanbul Anadolu

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/292 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy çokluğuyla KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi. (Muhalif) MUHALEFET ŞERHİ İstanbul

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.08.2022 tarihli ek kararıyla sanığın, 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyetine dair kararının kesinleşmesini müteaki, infazın durdurulmasına ve seri yargılama usulünün uygulanmasına karar verildiği ancak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından seri yargılama usulünün uygulanma imkanı olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararla dosyayı iadesi üzerine, bu kez İstanbul

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ek kararı ile infazın devamına karar verildiği, bu karara sanığın itirazı üzerine de kanun yararına bozma istemine konu merci İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarih ve 2023/292 D.İş sayılı kararı ile, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, İstanbul Anadolu

12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/08/2022 tarih ve 2021/384 Esas, 2021/613 Karar sayılı ek kararının usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatinde ise ilgili kanun yollarına başvurması, değil ise mahkeme kararı gereğince işlem yapması gerekirken bu usullere uyulmaması ve ayrıca Anayasa Mahkemesinin iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, dolayısıyla İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca İstanbul Anadolu

12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/08/2022 tarih ve 2021/384 Esas, 2021/613 Karar sayılı ek kararından sonraki işlem ve kararların yok hükmünde olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar kanun yararına bozma ihbarnamesinde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden önce sona erdiği ve mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış veya kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gerekçesiyle merci İstanbul Anadolu

8. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2023/292 D.İş sayılı kararının bozulması istenmiş ise de, esasen İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin isteme konu kararının gerekçesi incelendiğinde somut olayda seri yargılama usulü yönünden uyarlama yargılaması yapılması gerektiği yönünde değil, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca İstanbul Anadolu

12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/08/2022 tarih ve 2021/384 Esas, 2021/613 Karar sayılı ek kararının usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatinde ise ilgili kanun yollarına başvurması, aksi kanaatte ise mahkeme kararı gereğince işlem yapması gerektiğine işaret edilerek anılan Başsavcılığın işleminin usule aykırı olduğu gerekçesine dayandığı, bu yönüyle kanun yararına bozma isteminin gerekçesinde ortaya konulan hususların, söz konusu kararın dayanağı ve gerekçesi ile uyumlu olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle kanun yararına bozma isteminin reddi gerekmektedir. Öte yandan, her ne kadar Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümez ise de, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu,

zira CMK’nin 250/4. maddesinde “… belirlenen cezadan yarı oranında indirim uygulamak suretiyle yaptırımı belirler.” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 250. maddeleri uyarınca dosyanın “Seri Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesi gerektiği ve isteme konu merci kararında bu yönden de isabetsizlik bulunmadığından kanun yararına bozma isteminin ayrıca bu sebeple de reddi gerekmektedir.