Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18093 K.2024/11139

İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2020 tarihli ve2020/430 E., 2020/554 K. sayılı ve İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2021 tarihli ve 2020/447 E., 2021/7 K. sayılı kararı ile sanığın 1072 sayılı Kanun'a muhalefet ve kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.08.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/94041 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/94041 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2020 tarihli kararına konu suç tarihinin 12/03/2018, iddianame düzenleme tarihinin ise 18/04/2018 olduğu, İzmir 15. Asliye Ceza

Mahkemesinin 11/01/2021 tarihli kararına konu suç tarihinin 08/03/2018, iddianame düzenleme tarihinin ise 16/05/2018 olduğu, her iki suçun da 18/04/2018 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu ve suç tarihlerinin yakınlığı dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde kararlar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1072 sayılı Kanun'a muhalefet ve kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçlarının 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde düzenlenen seri yargılama usulü uygulanacak suçlar arasında yer aldığı ve Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 E., 2022/44 K. sayılı kararı ile 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde hüküm altına alınan seri yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un Geçici 5/1-d maddesinde yer alan“…kovuşturma evresine geçilmiş,

hükme bağlanmış…” ibaresinin "seri muhakeme usulü" yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. ve 5271 sayılı Kanun'un 250. maddeleri uyarınca dosyanın “seri yargılama usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesi gerekeceği de gözetilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talepler yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2020 tarihli ve2020/430 E., 2020/554 K. sayılı ve İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2021 tarihli ve 2020/447 E., 2021/7 K. sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,