Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1810 K.2025/12239

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan ... İdaresi vekilinin suçta kullanılan nakil vasıtasının müsadere edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede; Dairemizin 25.03.2021 tarihli ve 2019/8931 Esas, 2021/3638 Karar sayılı ilâmıyla, suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine yer olmadığına dair verilen kararın onanarak kesinleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin nakil aracına yönelik temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanık hakkında Mahkemenin 15.11.2013 tarihli ve 2016/56 Esas, 2016/375 Karar sayılı kararına karşı katılan ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde, suça konu eşyanın taşınmasında kullanılan nakil aracının müsaderesi ile temyiz istemini sınırlandırmadığı anlaşılmakla, sanığın cezada kazanılmış hakkının bulunmadığının gözetilmemesi,

2.Temel gün adlî para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adlî para cezasının paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bahse konu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği;

hükmün (1) numaralı fıkrasının (d) bendinde yer alan "-Ancak mahkememizin 15/11/2013 gün ve 2013/437 Esas ve 2013/922 karar sayılı kararı sanık hakkındaki hüküm yönünden yalnız sanığın (katılan kurum sadece suçta kallanılan araç yönünden kurulan hükme ilişkin temyize gittiği görülmüştür) temyiz edilmiş olmakla CMK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak nedeniyle cezanın 2 YIL 6 AY HAPİS CEZASI ve 4 GÜN ADLİ PARA CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE," kısmının çıkartılması,