Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19495 K.2024/6019

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, sanık tarafından müvekkiline ait logonun haksız olarak kullanıldığına, sanık tarafından marka hakkına tecavüz fiilinin işlendiğinin izahtan vareste olduğuna, sanığın eyleminin dolandırıcılık kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine yönelik hükmün hatalı ve hukuka aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekili şikâyet dilekçesiyle; tanık olarak beyanlarına başvurulan R.A. tarafından, katılan şirketin ihbar hattına mesaj gönderildiğini, anılan mesajda, katılan şirket vasıtası ile gönderilmesi gereken kargonun kendisine iletilmediği beyan edilerek gönderiye dair fatura sureti sunduğunu, faturada belirtildiği şekilde bir şirketlerinin ve yazılı plakalı araçlarının bulunmadığını, sanık tarafından düzenlenen sahte fatura üzerinde hak sahibi oldukları tescilli markanın, marka haklarına tecavüz edilerek kullanıldığı iddiasıyla şikâyetçi olmuştur.

Sanık hakkında 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun ( 6769 sayılı Kanun) 30/1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, tanık R.A.'yı tanımadığını, bu şahsa herhangi bir eşya ya da makbuz göndermediğini, makbuz düzenlemediğini, kendisine gösterilen makbuzda, makbuzu gönderen kişinin ... olduğunu öğrendiğini, kendi soy adının ise ... olduğunu, Gaziantep ilinde hiç bulunmadığını, ...'nda hesabı olduğunu ancak cüzdanını kaybettiğini, içinde banka kartı olduğunu ve şifresinin de yazılı olduğunu, bu hesaba tanık tarafından para gönderilmiş olabileceğini ancak bu paradan haberdar olmadığını, bu karta yatan paralarla ilgili 3-5 kez ifade verdiğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Tanık R.A. beyanlarında, sosyal paylaşım sitesi üzerinden adını hatırlamadığı bir sayfadan jeneratör satın aldığını, satıcının kendisine ... otobüs kargosu ile Maraş iline jeneratörü göndereceğini söylediğini, kendisine telefon numarası verdiğini, numarayı aradığında karşıdaki şahsın jeneratörü getireceğini söylediğini, söyledikleri saatte otogara gittiğini, ancak ... firmasının Maraş ilinde şubesinin olmadığını öğrendiğini, kendisine whatsapp üzerinden, üzerinde ... ibaresi ve logolu irsaliyeyi gönderdiğini, eşya ve faturasını teslim almadığını beyan etmiştir.

Belgede yer alan telefon numarasının tanık D.C. adına kayıtlı olduğu tespit edilmiş, D.C. beyanlarında, belirtilen olayı da şahısları da bilmediğini beyan etmiştir. Türkiye ...'nın 23.06.2021 tarihli cevabi yazısında, tanık R.A. tarafından paranın ödendiği hesabın, sanık adına kayıtlı olduğu belirtilmiştir.

Dosyada mevcut 17.01.2020 tarihli bilirkişi raporlarında; görsel benzerlik yanı sıra benzer mal/hizmetleri kapsaması nedeniyle, ortalama tüketicinin, marka sahipleri arasında iktisadi yönden bir bağlantı bulunduğu yönünde bir izlenime kapılabileceği yönünde görüş bildirilmiştir.

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan davaya ilişkin yargılamanın, İslahiye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2022/11 Esas sayılı dosyası kapsamında derdest olduğu anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın eylemi sabit görülerek müsnet suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ''...Yargılama dışı R.A.'ye jenaratör satıldığından bahisle bu kişiden para alınması ve jenaratörün ...

Turizm Kargo Taşımacılık firması tarafından gönderilmesi nedeniyle makbuz düzenlenen olayda, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrıca soruşturma yürütülmesi, ilgili jenaratörün yargılama dışı ...'e hiç gönderilmemiş olması, düzenlenen makbuzun sahte olduğunun anlaşılması, jenaratörün taşındığına dair gerçekte bir kargo aracının ele geçmemesi, müşteki şirketin markasının doladırıcılık suçunda kullanılan sahte makbuzda kullanılıp müşteki şirketin markası kullanılarak iştigal alanından ayrıca menfaat elde edilmemesi birlikte değerlendirildiğinde, benzer olaylara ilişkin Yargıtay

7. Ceza Dairesinin 2021/30173 Esas, 2023/6534 Karar sayılı ilamı ile benzer nitelikteki ilamları da nazara alındığında, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve sanık hakkında dolandırıcılık suçundan Amasya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/8403 soruşturma nolu dosyası üzerine soruşturma yürütüldüğü gözetilerek marka hakkına tecavüz suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği halde mahkumiyet kararı verilmesi,...'' yönündeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak, sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

Gerçekten bir kargo faaliyetinde bulunulmaksızın, satın alınan ürünün kargo ile gönderileceğine dair hileli davranışları gizlemek ve karşı tarafta güvenilirliği arttırmak amacıyla katılana ait markanın kullanılması şeklinde gerçekleşen somut olayda, marka tecavüzüne yönelik bir kastın olmadığı, katılanın ticari itibarının zedelenmesine sebep olabilecek eylemle ilgili haksız rekabet suçundan dolayı açılmış bir dava da bulunmadığı gözetilerek, unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekmekte ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 10.06.2021 tarihli ve 2018/19-615 Esas, 2021/ 270 Karar sayılı ilamında yer verilen ''...mağdurları, suçların konusu, fiil ve netice, korunan hukuki değer ve yargılama usulleri farklı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “dolandırıcılık” ve “marka hakkına tecavüz” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gibi hareket ya da fiilin hukuki anlamda tek olmaması sebebiyle de farklı neviden fikri içtimanın şartlarının da oluşmayacağı anlaşıldığından somut olayda gerçek içtima ilkesinin geçerli olması...'' yönündeki anlatım uyarınca,

yasal unsurların oluşması durumunda sanık hakkında hem dolandırıcılık hem de marka hakkına tecavüz suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilebileceği de gözetilmeden, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği yönündeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi sonucu itibarı ile doğru bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli