Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/20451 K.2025/7850

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve anılan kurum vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmek suretiyle temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

1.Adli sicil kaydına göre hakkında mahkumiyet hükmü niteliğinde olmayan ve hukuki sonuç doğurmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olan ve yargılama sırasında mahkemedeki savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini isteyen sanığın dosya içerisinde bulunan dekontlara göre kamu zararını ödediği anlaşılmasına karşın,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesine eklenen son fıkrasının suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun ile 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde “Sanığın müsnet suçu hakkında hükmolunan HAGB kararının denetim süresi içerisinde işlediği anlaşılmakla hakkında CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına'' karar verilmesi,

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5. maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3. maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı şeklinde soruşturma ve kovuşturma evreleri için ayrı indirim oranları düzenlendiği,

somut olayımızda sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu nedenle kovuşturma aşamasında gümrüklenmiş değerler toplamının 2 katını yatıran sanığın cezasında 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3.Suç tarihi itibarıyla suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı olan kurumun Gümrük İdaresi olması nedeniyle anılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesi gerekirken mahkemece suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılmasına karar verilerek lehine vekâlet ücreti tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.