KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/2273 E., 2024/1828 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/303 E., 2022/96 K.
- Suç
- 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun
Karar Metni
227 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Hükmünde Kararname'ye muhalefet HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz isteği, sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 inci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi için, sanığın beraatine karar verilmiş
olması ve sanığın kendisini vekil ile temsil ettirmiş olması gerekmektedir.
Somut olayda ise sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan açılan kamu davasının geçerli bir şikâyet bulunmaması nedeniyle düşmesine karar verildiği ve bu halde kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği değerlendirilerek sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/2273, K. 2024/1828, 22 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama