Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2322 K.2024/7408

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

14.07.2012 günü saat 07.30 sıralarında, 6 ıncı Piyade Hudut Bölük Komutanlığına bağlı Kemal Yanık Hudut Karakolu sorumluluk sahasında bulunan 298-299 numaralı hudut taşları arasında 1 inci derece kara askeri yasak bölge içerisinde sanığa ait 6 adet kulak küpe numarası olmayan küçük baş hayvan bulunduğu tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, yakalanan hayvanların kendisine ait olduğunu, olay günü hayvanları otlatması için oğlu Süleyman'a verdiğini, daha sonra oğlunun gelerek kuzuların piyadeler tarafından alındığını söylediğini, hayvanların kesinlikle kaçak olmadığını kendisine teslim edilmesini istediğini ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Yargılama aşamasında suça konu kuzuların ölmüş olması nedeniyle yerli ya da yabancı olup olmadığına ilişkin rapor alınamaması, böylece sanığın savunmasının aksini ispatlar nitelikte üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, somut, kesin, inandırıcı delil elde edilemediği dikkate alındığında, tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR