Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2526 K.2025/2274

Dairemizin 16.06.2021 tarihli bozma ilâmı ile hükmün sanık ... yönünden bozulduğu halde, mahkemece sanıklar ... ile ... hakkında yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu, söz konusu hükümlerin hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla sanık ... yönünden kurulan hükme ilişkin inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin kaçak sigaralar yönünden 4733 sayılı Kanun'un 8. maddesi ve kaçak cinsel uyarıcı haplar yönünden 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesi kapsamında kaldığı ancak,

suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10., 4/2 ve 5/2 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi de dikkate alınıp suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Kanun ve 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10,

4/2 ve 5/2 madde ve fıkralarının somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından sonuca etkili görülmemiştir. Sanığın savunmalarında, gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyecek maddi gücünün olmadığını açıkça beyan etmesi nedeniyle tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

1.Hapis cezası ertelenen sanık hakkında. 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesine aykırı olarak 1 yıl 3 ay denetim süresi yerine yazılı şekilde 1 yıl denetim süresi belirlenmesi, 2.5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya.. kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında uzun süreli erteli 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunduğu hâlde aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmemesi, husuları hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden;

hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle denetim süresi belirlenmesine ilişkin fıkrada yer alan " 1 YILLIK" ifadesinin "1 yıl 3 ay" olarak değiştirilmesi ile hükmün 15 numaralı bent çıkarılarak yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek,