Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/3534 K.2025/12479

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin nakil aracının iadesine ilişkin kararla sınırlandırılmış olduğu görülerek yapılan incelemede;

Mahkeme tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 256. ve 257. maddeleri gereğince duruşma açılıp, taraflara davanın bildirilmesinden sonra bir karar verilmesi gerekirken, duruşma açılmaksızın tensiple suçta kullanılan nakil aracının müsadere talebi hususunda karar verilmesi,

Kabule göre ise ;

Suçun işlenmesinde kullanılan araç hakkında Mahkemece malen sorumlu iyiniyetli 3. kişi kabul edilerek aracın müsaderesine yer olmadığına karar verilmiş ise de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Sanığın veya hükümlünün ölümü" kenar başlıklı 64/1. fıkrasında yer verilen; "...Ancak, niteliği itibarıyla müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir." şeklindeki düzenleme ve sanığın hükümden önce vefat etmiş olduğunun anlaşılması karşısında; üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması,

alım ve satımı suç oluşturan eşya niteliğinde bulunmayan suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, malen sorumlunun iyiniyetli olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılmak suretiyle iade kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.