Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4808 K.2025/14930

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dairemizin 08.03.2022 tarihli ve 2022/1471 Esas, 2022/4391 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzerine Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2020 tarihli ve 2020/372 Esas, 2020/478 Karar sayılı kararı ile verilen nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanarak kesinleştiği ve mahkemece bu hususta yeniden bir karar verilmediği gözetilerek nakil aracı ile ilgili katılan kurum vekilinin temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 30.09.2020 tarihinde etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyip makbuzu mahkemesine sunacağına ilişkin beyanına karşı ödeme yaptığına ilişkin dekontu mahkemesine sunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gün para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesinin gösterilmemesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca "adli para cezası" seçenek yaptırımına çevrilen cezanın zamanında ödenmemesi halinde, 5237 sayılı Kanun'un 50/6. maddesi gereğince yapılan ihtarda uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.