KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/1162 E., 2025/1745 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/203 E., 2023/1011 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan (4733 sayılı Kanun) açılan dava sonucu Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2015 tarihli ve 2013/455 Esas, 2015/384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, yargılamanın sanıkta ele geçen kaçak sigara dışında kalan eşyalar yönünden devam ettiği ve suçtan doğrudan zarar gören kurumun da Gümrük İdaresi olduğu anlaşılmakla katılan ... vekilinin temyiz istemi inceleme dışı bırakılmak suretiyle, katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yönünden inceleme yapılmıştır.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
İddianamede müsaderesi talep edilen suça konu eşyalar hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66/2-d bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, mahkûmiyet hükmünün verildiği 13.04.2015 tarihinden itibaren karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/1162, K. 2025/1745, 4 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama