Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2091 K.2025/3126

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında verilen 22.12.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 10.05.2016 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 28.03.2019 tarihinde yeniden suç işlediği, bu nedenle mahkeme tarafından 11.04.2023 tarihinde hükmün açıklandığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8-(c) maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-(d) maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen ilk işlemin 07.02.2012 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, Mahkemece hükmün açıklanmasına karar verildiği 11.04.2023 tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla;

sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.