Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2941 K.2026/2297

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2022 tarihli ve 2021/2007 Esas, 2022/1921 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e bendi gereği beraatine, kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2022/1651 Esas, 2023/1627 Karar sayılı kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. ve 3/23. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi gereğince neticeten 10 ay hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz sebepleri; nakil aracının müsadere şartlarının oluştuğuna, iade kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; araçta yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, usulünce alınmış bir arama kararı bulunmadığına, ürünlerin gözle görünür olması sebebiyle mahkûmiyet hükmü kurulmuşsa da ancak laboratuvar incelemesiyle suça konu olduğunun anlaşılabileceğine, kabule göre de etkin pişmanlık ihtaratının yapılmadığına, Bursa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1436 Esas sayılı dosyası ile birleştirme kararı verilmesi gerektiğine, katılan lehine iki ayrı vekalet ücretine hükmolunamayacağına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip,

sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından. Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 18.11.2021 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin 02.12.2021 olduğu, UYAP sisteminde yapılan incelemede halen derdest olan Bursa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1436 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 12.11.2021 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin ise 05.05.2022 olduğu, Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR