Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/3252 K.2025/4575

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/112 Esas, 2017/320 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 01.03.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 15.08.2011 olduğu, temyize konu incelenen dosyalar ile arasında hukuki kesinti bulunmadığı ve zincirleme suç hükümleri kapsamında olduğu halde; Mahkemece 26.01.2011 tarihli eylemi ile konusu ve sanığı aynı olduğundan bahisle davanın reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e bendi, 67/2-d bendi gereği zamanaşımını kesen son sebep olan 16.05.2013 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından katılan kurum vekilinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.