KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/339 E., 2024/11304 K.
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/99 E., 2023/179 K.
- Suç
- 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık
- Karar
- Mahkûmiyet
- Kanun yararına bozma yoluna başvuran
- Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Metni
506 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/99 Esas, 2023/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63/1-a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53, 58 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3 maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.12.2023 tarihli ve 94660652-105-45-17980-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2024 tarihli ve KYB - 2023/137749 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2024 tarihli ve KYB - 2023/137749 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 01/07/2019 tarihli ve 2019/1484 esas, 2019/10301 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz..." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de;
incelemeye konu suçun sırf askeri suç, tekerrüre esas kabul edilen Manisa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2021 tarihli ve 2021/121 esas, 2021/372 sayılı kararına ilişkin alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanmak suçunun sırf askeri suç olmaması nedeniyle, tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde şartları oluşmadığı hâlde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Daha önce, sırf askerî suçun herhangi bir mevzuatta tanımı yapılmamış olmakla birlikte, 30.06.2021 tarihli ve 31527 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.06.2021 tarihli ve 7329 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile Askeri Ceza Kanunu'na eklenen Ek 11. maddede. "Bu Kanunda düzenlenen suçlar ile asker kişilerin askerlik hizmet ve görevleriyle ilgili olarak işledikleri suçlar, askerî suçtur.
Bu Kanunda düzenlenen ve asker kişiler tarafından işlenen 60 ıncı, 62 nci, 65 inci, 66 ncı, 67 nci, 68 inci, 70 inci, 79 uncu, 81 inci, 82 nci, 85 inci, 87 nci, 88 inci, 89 uncu, 90 ıncı, 91 inci, 97 nci, 98 inci, 100 üncü, 101 inci, 102 nci ve 136 ncı maddelerinde düzenlenen suçlar, sırf askerî suçtur." şeklinde bir düzenleme yapılarak sırf askeri suçların hangileri olduğu Kanun'da açıkça sayılmıştır.
Yukarıdaki açıklamalar ışığında yoklama kaçağı suçunun, “sırf askerî suçlar” kategorisinde olmayıp, 1632 sayılı Kanun'da düzenlenen askeri bir suç olması karşısında; tekerrür hükümlerinin uygulanmasında Kanuni bir engel bulunmaması sebebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/339, K. 2024/11304, 10 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama