Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/3580 K.2025/9518

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/7-398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip,

sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından.

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12.06.2014, iddianame düzenleme tarihinin 16.07.2014 olduğu, Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında Şirvan Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2014/126 Esas, 2016/39 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 13.05.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 30.09.2014 olduğu ve mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeden 14.09.2016 tarihinde kesinleştiği gözetilerek, Anılan dosyalarda sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak,

suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından sanık hakkında dosyaların incelenip, kesinleşen dosyanın ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması ve eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmesinin düşünülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâm yönünden Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/9 Esas,

2022/290 Karar sayılı ilâmı ile uyarlama yargılaması yapıldığı anlaşılmakla; tekerrüre esas ilâm bilgilerinin uyarlama sonucu verilen karara ilişkin olması yerine yazılı şekilde uyarlama yargılaması yapılmadan önceki ilâm bilgilerinin yazılması, 3.Sanığın hükmolunan cezasından mahsubuna karar verilen gözaltında geçirdiği sürenin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.