Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/482 K.2024/6267

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; psikolojik ve ailevi sorunları sebebiyle firar ettiğine, çürük raporu aldığına ve lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; sanığın, acemi eğitimini yaparken 22.06.2012 tarihinde gerçekleştirilen yemin törenini müteakip annesi tarafından evci iznine çıkartıldığı, evci izin belgesine göre 24.06.2012 tarihinde saat 16.00’ya kadar dönerek Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 27.06.2012 tarihinde saat 00.08’de kolluk kuvvetlerince yakalandığı, böylece 24.06.2012 (saat 16.00) – 27.06.2012 (saat 00.08) tarihleri arasında yakalanmakla son bulan mehil içi firar suçunu işlediği.

27.06.2012 tarihinde adli bir suç nedeniyle yakalanmasını müteakip Seyhan Askerlik Şubesine teslim edilen sanığa, 27.06.2012 tarihinde iaşe ve yol bedeli ödenmek suretiyle ve bir günlük yol süresi tanınarak Birliğine sevk edildiği, sevk saati belli olmadığından 28.06.2012 tarihinde saat 24.00’e kadar Birliğine katılması gerekirken katılmayan sanığın, 16.08.2012 tarihinde emniyet görevlilerince kesinleşmiş başka bir mahkûmiyet cezası nedeniyle aranmakta iken yakalandığı, böylece 29.06.2012-16.08.2012 tarihleri arasında ikinci firar suçunu işlediği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında mehil içi firar ve firar suçlarından, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 68/1 ve 66/1-a maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; ailevi sebeplerle firar ettiğini beyan etmiştir.

Kovuşturma aşamasında psikiyatri uzmanı olan iki farklı bilirkişi mütalaalarında; sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunu, askerliğe elverişli olduğunu, madde kullanımının iptila derecesinde olmadığını, adli gözlem altına aldırılmasına gerek bulunmadığını ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32 nci maddesinden faydalanamayacağını belirtmişlerdir. Seyhan Askerlik Şubesi sevk yazısı, yakalama tutanakları ve olay tespit tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

Mehil içi firar suçu yönünden yapılan inceleme. 1632 sayılı Kanun'un 68 nci maddesinde yer alan "Mehil içinde yakalananların cezası" başlıklı;" 66 ve 67 nci maddelerde yazılı olan süreler içinde yakalananlara iki aydan altı aya kadar hapis cezası verilir. Aşağıda yazılı hallerde, gün unsuru aranmaz ve ceza artırılır.

A) Fail beraberinde silah, mühimmat, savaş araç ve gerecini götürmüş ise, B) Fail hizmet yaparken kaçmış ise." şeklindeki düzenleme nazara alındığında; askerliğe elverişliliği ve cezai ehliyeti konusunda şüphe bulunmayan sanığın mazeret kabul etmeyen mehil içi firar suçunu işlediği belirlenmekle, eylemi sabit görülerek Mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Firar suçu yönünden yapılan inceleme. 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında;

sanığın, 30.06.2012-16.08.2012 tarihleri arasında kesintisiz süren ve yakalanmakla son bulan firar suçunu işlediği belirlenmekle, atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR