Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/1032 K.2025/14344

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımının durduğu tespit edilerek yapılan incelemede; sanığın yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, suç tarihi itibarıyla sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı dikkate alınarak davanın lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık olağan ve 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu gözetilerek,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında geçen süre de eklendiğinde, suç tarihi olan 18.04.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar, olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiğinden 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi kapsamındaki müsadere kararının asıl cezaya tabi olacağı gözetilmeden nakil vasıtası hakkında yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.