Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1039 K.2025/8343

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz nedenleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın suç işlemediğinin sabit olduğuna, vekalet ücretine ve sair nedenlere ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz nedenleri; bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, yeniden rapor alınması gerektiğine, hatalı değerlendirme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilemediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince imalatın sanık tarafından yapıldığının sabit olmadığı kabulü ile sanığın atılı suçtan beraatina karar verilmiş ise de; atılı suçtan cezalandırma kararı verilebilmesi için yapan veya yaptıran kişi konumunda olunmasının yeterli olduğu da nazara alındığında suç mahallinden baz tespiti bulunmamasının, sanık tarafından suçun işlenmediğine dair kesin nitelikte delil olmadığının anlaşılmasına göre; olayda derhal beraat kararı verilme koşulunun oluşmadığı,

müdahale konusu imalatın uydu görüntülerine göre 23.09.2013-22.06.2016 tarih aralığında yapıldığının tespiti ve dava zamanaşımını kesen ilk işlemin 18.07.2022 tarihinde düzenlenen iddianame olduğunun tespitine göre ise suç tarihinden iddianame düzenlenme tarihine kadar geçen süre içerisinde TCK'nın 66/1-e maddesinde yazılı zamanaşımı süresi olan 8 yıllık sürenin geçmiş olması ve zamanaşımına ilişkin hükümlerin uygulanması önceliği nedeni ile sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

"23.09.2013" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,