Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2206 K.2025/15848

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan ... İdaresi vekilinin suça konu eşya yönüyle hasren yaptığı temyiz talebinin temyize konu edilebilecek bir karar bulunmadığından incelenmeksizin iadesine karar verilerek; sanık ... ile sanıklar ... ile ... müdafiin temyiz istemlerine göre inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ..., sanıklar ... ile ... müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1)Bozma öncesi verilen 13.12.2022 tarihli hükmün sanıklar ... ile ... müdafi, sanık ..., katılan vekili tarafından temyiz edildiği ancak katılan vekilinin temyiz isteminin dava konusu eşyanın kaim değerinin müsaderesine karar verilmesi gerektiği ile sınırlı olduğu görülmekle aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmış olup,

bozma öncesi sanıklar hakkında 2 yıl 6 ay hapis ve 83.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve doğrudan verilen adlî para cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 taksitle ödenmesine karar verildiği ve bu hükümlere aleyhe temyiz isteminin bulunmaması sebebiyle sanıklar lehine cezada kazanılmış hak teşkil edeceğinin gözetilmemesi suretiyle sanıkların neticeten 3 yıl 9 ay hapis ve 125.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş olması,

2)Katılan kurum lehine hükmolunan vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi, 3)Sanıklar hakkında verilen adlî para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık ..., sanıklar ... ile ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (1) numaralı fıkrasının sekizinci paragrafından sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanıkların cezada kazanılmış hakkı korunarak hükmolunan cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 24 eşit taksitle 83.320,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi,

hükmün vekâlet ücretine ilişkin fıkrasında yer alan "sanıklar ..., ... ve ...'dan" ibaresinden sonra gelmek üzere "eşit olarak" ifadesinin eklenmesi, hükmün (1) numaralı fıkrasının sekizinci paragrafında yer alan"5237 sayılı TCK’nın 52/4 maddesi uyarınca;

hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde taksitlerin ödenmeye başlanmaması veya ödenmeye başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, geri kalan kısmın tamamının sanıktan tahsiline ve sanığa tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, hapis cezası olarak infaz edileceği hususunun SANIKLARA İHTARINA" ibarelerinin çıkartılarak yerine “..ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibarelerinin eklenmesi sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak,