Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3202 K.2025/9871

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihi itibarıyla sanıkta 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32/1. maddesi veya 32/2. maddesi kapsamına girebilecek herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya işlediği fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda ... Hastanesinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sanığın mevcut durumunun 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin hangi fıkrası kapsamına girdiği anlaşılamayacak şekilde yetersiz rapora dayanılarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

2. Sanığa ait araçta 200 karton kaçak sigara ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, kaçak eşyanın nakil aracının ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı anlaşılmakla, nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

3.Kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.