Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3357 K.2025/15010

Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu askeri eşyayı özürsüz kaybetmek suçu, aynı Kanun’un 286/3, maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, hüküm kesin nitelikte ise de;

kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden sanık müdafiin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Foça Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2019/862 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Foça Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2019 tarihli kararı hakkında sanık müdafi tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 10.12.2020 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılıp, sanığın eyleminin askeri eşyayı özürsüz kaybetmek suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan sanık hakkında 1.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Sanığın Jandarma personeli olup Askeri Ceza Kanunu'na göre değil Türk Ceza Kanunu'na göre cezalandırılması gerektiğine, zararın giderilmesine karar verildiği halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığa atfedilecek kusur bulunmadığına, bilirkişinin hukuki değerlendirmede bulunduğuna ve gözlüğün değerinin fahiş olarak hesaplandığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) "Mallara karşı diğer cürümler" başlıklı 130. maddesinde, askerî eşyayı özürsüz kaybedenlerin cezalandırılacakları düzenlenmiş olup; bu suçun genel olarak koruduğu hukuki menfaat, askerî eşyaların korunmasıdır. Bu suçla korunan özel menfaat ise, askerî eşyaların kullanıcıları tarafından gerektiği gibi korunmasıdır.

Suçun oluşması için, failin, askerî hizmet nedeniyle zilyetliğinde bulundurduğu askerî eşyanın korunması için gerekli olan dikkat ve özeni göstermemesi ve bunun sonucu olarak askerî eşyanın kaybolması gerekmektedir. Eşyanın korunması için gerekli olan dikkat ve özenin ne olması gerektiği, eşyanın özelliklerine, önemine ve kullanım durumuna göre, nesnel olarak belirlenmelidir.

Keza, kaybedilen askerî eşyanın, failin yapmakta olduğu askerî hizmetin gereği olarak kullandığı ya da sorumluluğunda bulundurduğu bir eşya olması gerekmektedir. Mal sorumlusu sıfatıyla zimmetinde bulundurduğu askerî eşyalardan bir kısmının kaybına sebebiyet verilmesi hâlinde, askerî eşyayı özürsüz kaybetmek suçunun değil, unsurlarının varlığı hâlinde, 1632 sayılı Kanun'un 144. maddesi kapsamında memuriyet görevini ihmal etmek suçunun varlığı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar kapsamında dava konusu olaya bakıldığında; ... Mal sorumlusu olan sanığa, 01.08.2014 tarihinde ... Şube ..... tarafından ... seri numaralı ... M-... III gece görüş cihazı gözlüğünün birlik ikmal maddesi teslim senedi ile teslim edildiği ancak, 12.03.2015 tarihinde iadesi istenen gözlüğün kayıp olduğunun anlaşıldığı, bilirkişi mütalaasına göre gözlüğün amortisman payı düşüldükten sonra ödetmeye esas hazine zararının 1.136,66 TL olduğu,

dosya kapsamında mevcut olan ve hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu anlaşılan bilirkişi raporlarına göre sanığın görevi gereği kendisine teslim edilen malzemenin muhafaza ve kontrolünden, korunmasından, gerekli olan bakımını yapmak/yaptırmaktan ve bu malların muhasebesinin tutmaktan sorumlu olduğu ancak sanığın üzerine tevdi edilen görevi tam olarak yerine getirmediği, gece görüş cihazı gözlüğünün birlik içinde kullanıcılara verilmesi esnasında gereken dikkat ve özeni göstermeyerek söz konusu malzemenin kaybına sebebiyet verdiği,

bu haliyle eksik olan malzemeyle ilgili eyleminin, 1632 sayılı Kanun'un 144. maddesi yerine aynı kanunun 130. madde kapsamında değerlendirilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2022/2139 Esas, 2020/3362 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi