Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/7708 K.2023/390

Taraflar arasındaki TMK'nın 588. maddesi gereğince gaiplik kararı verilmesi ve gaibin mirasının Hazine'ye intikali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde.

554 parsel sayılı taşınmazın 3/4 hissesinin ... ve 1/4 hissesinin ... adına tapuda kayıtlı olduğunu, bu kişilere Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.06.1999 tarih ve 1999/178 Esas, 1999/247 Karar sayılı ilamı ile Akçaabat Malmüdürünün kayyım tayin edildiğini, Akçaabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/106 Esas, 2006/178 Karar sayılı kararı ile adı geçen kişilerin hissedarı olduğu taşınmazda tapu iptal ve tescile karar verildiğini, Akçaabat Mal Müdürlüğünün [IBAN] IBAN numaralı hesabına 02.04.2008 tarihinde 1.572,50 TL yatırıldığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 588. maddesi uyarınca ... ve ...’in gaipliğine,

gaiplik kararı verilmesi için gerekli ilan süresi içinde hiçbir hak sahibi çıkmazsa ve aksine hüküm yoksa, T.C. Ziraat Bankası Akçaabat Şubesi'nde bulunan [IBAN] IBAN No.lu hesaptaki paranın nemaları ile birlikte Hazineye intikaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapu iptal ve tescil davasında temsil kayyımı atandığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 588. maddesinde bahsedilen kayyımın yönetim kayyımı olduğu gerekçesiyle yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kayyım tayini kararında temsil kayyımı olarak atandığının hükümde belirtilmediğini, kanuna göre mal memurlarının kayyımlık türünün yönetim kayyımlığı olduğundan ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Akçaabat Mal Müdürlüğünün yönetim kayyımı olarak değil temsil kayyımı olarak atandığı, mahkemece yönetim kayyımı olmadığından davada taraf sıfatının bulunmadığı re’sen gözetilerek davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği, ancak ilk derece mahkemesi kararının sonuç itibariyle doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hükme etkisi olan itirazlarının cevapsız bırakılmasının usule ve yasaya aykırı olduğunu iddia ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, gaiplik kararı verilmesi ve gaibin mirasının Hazineye intikali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 588. maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,