Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/5214 K.2023/6037

Taraflar arasındaki imar uygulamasının iptali nedeniyle kök parselin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı adına kayıtlı 620 parsel sayılı taşınmazın Esenyurt Belediye Başkanlığının 01.06.2010 tarih ve 2010/1025 Esas sayılı, 19.08.2010 tarih ve 2010/1389 Esas sayılı, 28.09.2010 tarih ve 2010/1490 sayılı, 28.10.2010 tarih ve 2010/1648 sayılı, 11.11.2010 tarih ve 2010/1690 sayılı encümen kararıyla imar uygulamasına tabi tutulduğunu ve yapılan imar uygulamalarının iptali istemiyle açılan davada İstanbul 9. İdare Mahkemesinin 2011/1036 Esas 2012/1506 Karar sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verildiğini, kararın onanarak kesinleştiğini,

620 parselin önceki haliyle Hazine adına tescili hususunda Esenyurt Tapu Müdürlüğü'ne gerekli talimatın verilmesi ve sonucunun bildirilmesi istendiği halde davalı ... tarafından hiçbir işlem yapılmadığını, halen kadastro müdürlüğünden alınan 23.01.2014 tarih ve 528 sayılı yazıda eski 620 parselin üzerinde Hazineye ait 1086 ada 1 ve 2 parselin olduğunun belirtildiğini ileri sürerek, 1086 ada 1 ve 2 parselin tapusunun iptal edilerek 620 parseldeki haliyle ... adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu taşınmazın da bulunduğu alanda yapılan imar uygulamasının dayanağı imar planının yasal süresi içinde askıya çıkartıldığını ve davacı tarafından yapılmış herhangi bir itiraz olmadığından kesinleştiğini, yapılan imar uygulaması sonucunda 620 parseldeki 36.750,00 m2 hisseye 2.450,00 m2 dop kesildikten sonra 1086 ada 1 parselden 12.240,39 m2, 1086 ada 2 parseldeki 34.089,71 m2 alandan 24.509,61 m2 hisse verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... tüm dosya kapsamından dava konusu 61.250,00 m² miktarlı 620 parselde imar uygulaması ile 1086 ada 1 ve 2 parsellerin oluşturulduğu, yapılan imar uygulamasının İdare Mahkemesince iptaline karar verildiği, kararın kesinleştiği, ancak İdare Mahkemesi kararının kesinleşmesinden sonra davalı ... tarafından 13.09.2013 tarihli 1856 sayılı encümen kararı ile yeniden imar uygulaması yapıldığı, bu uygulamanın da kesinleştiği, eski imar uygulamasının iptali sebebiyle tapu iptali ve tescil istemli davanın konusunun kalmadığı anlaşıldığından davanın reddine" karar vermiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili, idari yargıda ikinci uygulamaya ilişkin açılmış bir dava bulunmadığını, ancak iptal edilen imar uygulaması ile ilgili 621, 622, 627, 772, 1698 sayılı taşınmazların Hazine adına tescili talebi ile Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/362 Esas sayılı dosyasında devam eden dava olduğunu, bu dava ile eldeki davanın birleştirilmesi taleplerinin yeterince değerlendirilmediğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, imar uygulamasının iptali nedeniyle kadastral parselin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2 nci maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ilk imar uygulaması idari yargı yerinde iptal edilerek kesinleşmiş ise de. 2013 yılında ikinci kez imar uygulaması yapılmış ve bu uygulamanın iptali için idari yargı yerinde açılmış bir dava bulunmadığından uygulamanın geçerliliğini koruduğu anlaşılmıştır. Kadastral parselin ihyası davasının kabul edilebilmesinin öncelikli koşulu, imar uygulamasının iptal edilmiş olmasıdır.

Geçerli bir imar uygulaması olduğu sürece davanın kabulü mümkün değildir. Dosya kapsamı itibariyle dava tarihinde geçerli bir imar uygulaması olduğu anlaşıldığından davanın reddi gerekmektedir.

Ne var ki, mahkemece oluşturulan gerekçe muhteva itibariyle doğru olsa da, gerekçenin son bölümünde; hem konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına hem de davanın reddine karar verilmesi, hüküm kısmında ise konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi infazda tereddüt uyandırmaktadır.

Bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının hüküm kısmında yer alan 1 No.lu bendin kaldırılmasına, yerine davanın reddine ibaresi yazılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple; 1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına” ibaresinin çıkartılarak yerine “davanın reddine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,