Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/654 K.2023/1784

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait dava konusu taşınmazın komşu parsel malikleri tarafından işgal edildiğini belirterek, el atmanın önlenmesini, yapıların kal’ini ve ecrimisil ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; mahkeme kararıyla müvekkilinin sahip olduğu 82 parsel lehine geçit hakkı kurulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı Mertel Şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu 26 parsel sayılı taşınmazda bulunan yapının dava konusu taşınmaza tecavüzlü olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda esas ve karar sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmaza komşu 82 numaralı parsel lehine mahkeme kararı ile geçit hakkı tesis edildiği, bunun tapu kaydına işlenmediği, 27 numaralı parselin krokide mavi renkli gösterilen takeometre çizgisinin iptal edildiği, kırmızı renkli pafta çizgisinin geçerli olduğu, bu durumda da 26 parseldeki binanın dava konusu parsele tecavüzünün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece alınan bilirkişi raporlarında çelişkiler olduğunu, dava konusu parselin bir kısmının kamulaştırıldığını, bunun parselin hangi kısmında olduğunun belirlenmediğini, ayrıca geçit hakkı kararının tapu kütüğünde olmadığını, mahkeme kararının hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda esas ve karar sayısı belirtilen kararı ile.

82 numaralı parsel lehine davacıya ait parselden Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/226 Esas ve 1992/94 Karar sayılı ilamı ile geçit hakkı tesis edildiği, kararın 01/03/2017 tarihinde kesinleştiği henüz tapuya tescil edilmediği, kullanımın uzun süredir bu şekilde olduğu, bunun yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile belli olduğu, yol kenarındaki duvarın ise davacıya ait taşınmazın önceki maliklerince yapıldığı, 26 numaralı parseldeki müştemilat ve duvarın ise davacıya ait parsele tecavüzünün olmadığı,

davacının dayanağı 22/07/2016 tarihli aplikasyon krokisinin ise sehven hatalı olması nedeniyle Kadastro Müdürlüğünce 24/11/2016 tarihinde iptal edildiği, buradaki takeometre ölçümünün hatalı olduğunun belirtildiği, bu karara karşı davacının herhangi bir hukuki yola başvurmadığı, sınır düzeltimine yönelik tapu iptali ve tescil davası da açmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilerek davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili yukarıda IV-B bölümünde belirtilen sebeplerle karara itiraz ettiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

G.Coşkun