Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/3398 K.2024/3149

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar dava dilekçesinde; Bayat ilçesi, ... Köyü, 155 ada 19 parselde kayıtlı bulunan evin dedesinden babasına ve babasından kendilerine intikal ettiğini, bu evi 60-70 senedir kullanmakta olduklarını, yıllar içerisinde yol olarak kullandıkları 25 m² yolu davalı ...'ın 155 ada 20 parselde kayıtlı taşınmaz üzerine tapulattığını ve bir hafta önce yolu kapattığını, kendilerinin bu yerden başka çıkışının olmadığını ileri sürerek; Bayat ilçesi, ... Köyü, 155 ada 20 parselde kayıtlı bulunan ve yıllardır yol olarak kullanmakta olduğu 25-30 m² yerin tapusunun iptali ile yol olarak bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Yargılama sırasında davacılar, 15.11.2021 havale tarihli dilekçeleri ile; 155 ada 20 ve 21 parseller üzerinde geçit hakkı tesis edilmesini talep ederek, ıslah dilekçesi sunmuşlardır.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların keşif sonrası düzenlenen fen bilirkişisi raporunda da belirtildiği üzere yola tek geçiş güzergâhının davalı ...'a ait 155 ada 20 parsel ve dahili davalılara ait 155 ada 21 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin bu kabul kararının hukuka, objektif esaslara, Yargıtayın yerleşik içtihatlarına aykırı olduğunu, davacı tarafın taşınmazının güney kısmının tamamı köy yoluna çıkmakta iken dava tarihinden bir yıl önce inşaat izni alıp 07.05.2018 tarihinde iş bu davayı açtığını, dava devam ederken inşaatı bitirip 11.06.2019 tarihinde yapı kullanma izni alarak mutlak zorunluluk ve nisbi zorunluluk unsurlarını kendileri yaratarak iş bu davayı açamayacaklarını, gerek davacılara ait 19 parsel,

gerekse müvekkili ...'a ait 20 parsele ait kadastro tespitinin 22.01.2009 tarihinde kesinleştiğini ve tapularını aldıklarını, davaya konu yeri müvekkilinin 50 yıldır kullandığını, Kadastro tespiti sırasında da müvekkili adına tescil edildiğini, davacıların kadastro tespitine hiç bir itirazı olmadığını, davalı ile davacı taraf akraba olmaları sebebi ile iyiniyetli olarak davacıların kendi parselinden geçmesine izin verdiğini, ancak bu durumu davacıların kötüye kullanarak kendilerine hak yaratma çabası ile kötüniyetli olarak kendi yollarını kapattığını, Yargıtay HGK kararında belirtildiği gibi, bu davanın reddine karar verilmesi gerekirken,

davacı tarafın kusurlu ve kötüniyetli hareketlerinin ödüllendirildiğini, bilirkişi krokisinde davacılara ait 19 parselin yola olan cephesinin gösterildiğini, bilirkişi raporunda Ka1 deponun yıkılması gerektiği belirtilerek davalının parselinden geçişin uygun olacağının belirtilmesi,

bu yapıların dava tarihinden sonra yapıldığı davacıların da kabulünde olmasına rağmen mahkemece bunun gözönüne alınmamasının yerinde olmadığını, davacılar kötüniyetli olarak kendi geçişini kapatmasa, dava tarihinden sonra K-1 depoyu yapmasa C ile işaretledikleri alandan da geçişleri olduğu gibi, kendi kusurları ile yollarını iki katlı inşaat yaparak kapatmalarına rağmen C ile işaretli yerden 16 parsel sahibinden çok az m² de yer alarak nisbi geçit sağlanabilecekken mahkemece bunların değerlendirilmemesinin bu konudaki itirazlarının göz ardı edilerek ek rapor alınmamasının yerinde olmadığını,

yine 21 sayılı parsel sahibi davacının babasının mirasçı olduğu bir taşınmaz olduğunu, D ile işaretlenen ve davacıların buraya da depo yaptığı yerin arkasında kalan yerde davacıların babasının mirasçısı olduğu 21 parsel'den de geçişin mümkün olduğunu, C ile işaretledikleri alandan 16 parselden kaç m² alarak yola geçiş sağlanabileceği (Davacıların kötü niyetle yaptıkları Ka 1 depo yok farz edilerek ) geçiş güzergahını bilirkişilerin değerlendirmesinin gerektiğini, müvekkiline ait parselden 44,37 m² yer alınırken, 16 sayılı parselden bunun 1/3 kadar yer alınarak geçiş hakkı tesis edilmesinin de mümkün olduğunu,

16 parseldeki köşe çıkıntının daha elverişli bulunduğunu, bu konularda ek bilirkişi incelemesi taleplerinin ret edilerek karar verilmesinin de yeterli ve gerekli araştırma yapılmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davacıların davalarının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kendi kusuru ile yola bağlantısını keserek geçit ihtiyacına düşmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken iyiniyetli olmadığı dikkate alınmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı asiller temyiz dilekçesinde özetle; tarafların akraba olduklarını, dava tarihine kadar taşınmazların anlaşma içinde kullanıldığını, ev yapılırken davalı tarafın herhangi bir itirazı olmadığını, genel yola çıkabilmek için mutlak geçit hakkına ihtiyaç duyulduğunu, davacıların iyiniyetli olmadığına dair değerlendirmenin hatalı olduğunu belirterek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 747 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,