Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/3998 K.2024/2938

Taraflar arasındaki ön alım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin miktardan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz isteminde bulunan davacı vekilinin temyiz istemi, kesin karar olduğu gerekçesiyle ve ek karar ile reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, ek karara yönelik temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava, ön alım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil sitemine ilişkindir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava değeri olan 6.120,00 TL'nin hüküm tarihi itibariyle yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca istinaf sınırının altında kaldığı, bu nedenle kararın istinafı kabil olmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin miktardan reddine, kesin olarak karar verilmiştir.

C. Ek Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilince; 05.07.2023 tarihli ek karar ile kesin olarak verilen kararın temyiz edilemeyeceği belirtilerek temyiz başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. EK KARAR TEMYİZİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Ek Karar Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ek karar temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın tapuda ve dava dilekçesinde gösterilen değerinin gerçeği yansıtmadığı, gerçekte çok daha yüksek fiyatlı olduğu, davalının da cevap dilekçesindeki savunmasının bu yönde olduğunu belirterek, miktardan red kararının kesin olarak verilmesinin hatalı olduğu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme İstinaf başvuru dilekçesinin miktardan red kararının kesin olup olmadığı ile dava değerinin istinaf inceleme sınırı üstünde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 362/1-b, 366 ıncı madde delaletiyle 346/2 inci maddesi.

3. Değerlendirme a. Ek karara yönelik temyiz incelemesinde; 6100 sayılı Kanun'un 346 ıncı maddesinde; "istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar" düzenlemesi mevcuttur.

Aynı Kanun 366 ıncı maddesi ise; "bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir.

b. Somut olayda; her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf dilekçesinin dava değerinin istinaf inceleme sınırı üzerinde olmadığı değerlendirilerek dilekçenin miktardan reddine dair karar verilmişse de, bu karar, usule ilişkin bir karar olup yukarıda ayrıntılı açıklanan ilgili kanun hükümlerine göre bir haftalık temyiz kanun yolu açık olmak üzere verilmesi gerekirken, kanun yolu kapatılmak suretiyle kesin nitelikte olacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ek kararının kaldırılması gerekmiştir.

c. İstinaf başvurusunun miktar itibariyle istinaf inceleme sınırı üzerinde olup olmadığına yönelik uyuşmazlığa gelince; Bölge Adliye Mahkemesinin kararında tartışılan hususlar, ulaşılan kanaat ve verilen karar usul ve yasaya uygun görüldüğünden davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülememiş, kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 12.04.2023 tarihli 2023/281 Esas, 2023/790 Karar sayılı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,