Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1078 K.2024/5609

Taraflar arasındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; tarafların paydaş oldukları 113 parsel No.lu taşınmazla ilgili olarak Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/380 Esas sayılı dosyası ile ortaklığın giderilmesi davası açıldığını ileri sürerek; dava konusu muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “davaya konu işyerleri ve dairelerin zaten mevcut olduğu ve davanın konusunu sadece dava konusu dükkan ve daireler için yapılan ince işçilik masrafların oluşturduğu, bahse konu işyeri ve dairelere bakım ve onarımının yapılması ya da tamamlanması mahiyetinde olduğundan bağımsız bir muhdesat oluşturma olarak değerlendirilemeyeceği, bu işlerin muhtesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işlerden olduğu, bu nitelikteki imalatlar için muhdesatın tespiti davası açılmasında, bu taleplerin eda davasına konu olması sebebiyle hukuki yararın bulunmadığı” gerekçesiyle davanın hukuki yararının bulunmaması sebebiyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece yanlış değerlendirme sonucu hatalı karar verildiğini, binanın inşaat ruhsatının davacı tarafından alındığını, müvekkillerinin miras nedeniyle davalılarla birlikte maliki bulunduğu dava konusu 308 ada, 113 parsel No.lu, arsa vasfında görünen taşınmazın dava konusu olduğunu, 1/3 kısmın hissedarı olan ... İhsan Aşıkçı ve 1/3 kısmın hissedarı olan Nimet Aşıkçı’nın vefatı ile davalıların mirasen taşınmaza ortak olduklarını, bodrum kat ile ilgili taleplerinde bilirkişinin eksik hesaplama yaptığını ileri sürerek kararının kaldırılmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,