Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1443 K.2025/49

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu Gebze ilçesi, Hacıhalil Mah. 827 ada 21 parsel A-4 blok, 25 numaralı dairenin maliki olduğunu, tarafların Gebze 3. Aile Mahkemesinin 2018/401 E., 2018/480 K. sayılı dosyası ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, mal paylaşımı yapıldığını ve kararın kesinleştiğini, Aile Mahkemesi ilamı uyarınca; dava konusu olan ve müvekkili adına kayıtlı taşınmazın satımı yapıldıktan sonra,

satış bedelinin yarısının davalı ...'ye verileceği, daire içindeki tüm eşyaların müvekkilinin kullanımına bırakılacağı şeklinde anlaşıldığını ve ilamla birlikte bu hususun kesinleştiğini, davalı tarafın taşınmazın paydaşı/kiracısı olmadığını, davalının sadece satımla birlikte satış bedeli üzerinden alacak hakkı söz konusu olduğunu, ancak davalının bu paylaşıma riayet etmeyerek evi fiilen kullanmaya devam ettiğini, davalının evin satışına da engel olduğunu, davalının evi eşyalarıyla birlikte hiç bir hakka dayanmadan, hukuksuz bir şekilde kullanmaya devam ettiğini, tüm bu sebeplerle;

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının haksız ve hukuka aykırı olarak yaptığı tecavüze yönelik el atmanın önlenmesine ve Gebze 3. Aile Mahkemesinin 2018/401 Esas ve 2018/480 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihi 10.09.2018 tarihinden itibaren dairenin haksız kullanımı nedeniyle ... şimdilik 20.000,00 TL ecrimisil taleplerinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın evlilik birliği içinde satın alındığını ve aile konutu olduğunu, ihtilaf konusu Gebze'deki dairenin satış bedelinin yarısının kendisine verileceği şeklinde anlaşma sağlandığını ve bu anlaşma sonucu mal paylaşımı yapıldığını, ancak daire satışı gerçekleşinceye kadarki sürede kendisinin dairede kalması konusunda taraflar arasında bir sakınca görülmediğini, haksız kullanım oluşmadığını, kira sözleşmesi yapılmadığını, evin satışına engel teşkil edecek davranış içerisinde olmadığını, Nisan 2012 tarihinden beri ikamet ettiğini, daireyi işgal etmediğini, Eylül 2019 tarihinde evden taşındığını, taşınmazı ½ pay üzerinden satın almak istediğini, ancak yüksek fiyat verildiğini, davanın haksız olduğunu, bu nedenle reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; ibraz edilen Gebze 3. Aile Mahkemesinin 2018/401 Esas, 2018/480 Karar sayılı ilamında, dava konusu taşınmazın satışı yapıldıktan sonra elde edilecek satış bedelinin taraflar arasında yarı yarıya paylaşılacağının belirtildiği, kararın 10.09.2018 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafın ecrimisil talebinin başlangıç tarihi olarak boşanma ilamının kesinleştiği tarihi belirttiği, keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda dava konusu dairenin değerinin belirlendiği, yine 2 yıl 6 ay 22 günlük ecrimisil bedeli hesaplandığı,

her ne kadar davalı tarafça, davacının boşanma ilamındaki mal paylaşımına uymadığı itirazında bulunulmuşsa da bu hususun değerlendirilmesinin ayrı bir dava konusu olduğu, ayrıca davacının mülkiyetten kaynaklanan hakkını ihlal etmenin gerekçesi olamayacağı, bu durumun davacıya şahsi hak tanımayacağı, düzenlenen bilirkişi raporu, Gebze 3. Aile Mahkemesinin 2018/401 Esas, 2018/480 Karar sayılı ilamı, celp edilen tapu kaydı birlikte değerlendirildiğinde; davacının dava konusu taşınmazın kayıt maliki olduğu,

tarafların Aile Mahkemesi kararı ile boşanmış oldukları ve kararın kesinleştiği, Aile Mahkemesi kararında dava konusu taşınmazın satış bedelinin yarısının davalıya verileceğinin belirtilmesinin davalıya mülkiyet hakkı bahşetmeyip sadece alacak hakkı verdiği, bu durumda, davalının gönderilen ihtarnameye rağmen taşınmazda ikamete devam etmesinin haksız işgal olduğu, davalının işgali nedeniyle davacının davasında hukuki yarar olduğu, davalının ikamete devam etmesini gerektirir üstün bir hakkı olmadığı anlaşıldığından,

taraflar arasındaki boşanma davasının kesinleştiği günden itibaren hesaplanan 41.792,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve davalının taşınmaza yaptığı müdahalenin men'ine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a. Boşanma ilamının tam anlaşılamadığını, ilamın kesinleşmesi ile birlikte davalının taşınmazı tahliye edeceği yönünde bir anlaşma olmadığını, sadece eşyaların davacıya ait olduğunu, bu nedenle davalının boşanmadan önce ve sonra taşınmazda oturmaya devam ettiğini,

b. Mahkemenin evin tamamı üzerinden ecrimisile hükmettiğini, halbuki evin satışı durumunda ½ payının müvekkiline ödeneceğini, bu nedenle bilirkişi raporunun yanlış olduğunu,

c. Mahkemece ihtar tarihinden itibaren ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, boşanma ilamının kesinleştiği tarihten itibaren ecrimisile hükmedilmesinin yanlış olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; dava konusu taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Somut olayda; davacının 22.07.2020 tarihli ihtarnameyle davalının taşınmazı kullanmasına muvafakatini kaldırdığı, ilgili ihtarnamenin davalıya 23.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, davacının ihtarname ile davalıya dava konusu taşınmazı boşaltması için tanıdığı bir haftalık sürenin sona erdiği 31.07.2020 tarihinden başlayacak şekilde ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, Mahkemece boşanma ilamının kesinleşme tarihinden itibaren ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA

3. Davalı vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazının kısmen kabulüyle;

a. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine "1. Davacının davasının KISMEN KABULÜNE, Kocaeli ili, Gebze ilçesi, Hacıhalil Mah. 827 ada 21 parselde kain A4 Blok, 2. Kat, 25 No.lu bağımsız bölüme davalının müdahalesinin men edilmesine, 12,100,00 TL ecrimisilin dava tarihi olan 02.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE,

b. Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine, "2. 492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 462.100,00 TL dava değeri üzerinden alınması gereken 31.566,05 TL karar ve ilam harcından, davacı tarafça yatırılan 8.399,84 TL'nin mahsubu ile bakiye 23.166,21 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına," şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE,

c. Hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine, "3. Davacı tarafından yapılan toplam 10.984,09 TL yargılama giderinden, davanın kabul ve ret oranına göre hesaplanan 10.325,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,"şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE,

d. Hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan "491.792,00 TL müddeabih değeri nazara alınarak hesaplanan 71.850,88 TL" cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine "67.694.00 TL" yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,