Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/5162 K.2025/537

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalıların ortak murisleri ... oğlu ... ... hakkında düzenlenen iki ayrı mirasçılık belgesinin çelişkili olduğunu, mirasçılık belgelerinde muris ... ...'ın ikinci eşi ...'den bahsedilmediğini ve aynı zamanda davacıların babası ...'ın ...'nin evlatlığı olması nedeniyle ... paylarının fazla olması gerekirken eksik tespit edildiğini belirterek Maçka Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/139 Esas ve 2018/223 Karar sayılı veraset ilâmının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleştirilen Maçka Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/306 Esas sayılı dosyasında davacılar vekili dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesinde ileri sürülen iddialar ile Maçka Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/143 Esas, 2006/149 Karar sayılı veraset ilâmının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar asıl ve birleştirilen dosyaya sundukları cevap dilekçesinde; evlatlık ilişkisine dair dayanak belge bulunmadığını ve davacının daha önce aldığı mirasçılık belgesine itiraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar kolluk cevabında miras bırakan ...'ın mezar taşında 1963 yılının yazdığı bildirilmiş ise de, 27.06.1964 yılında ...'ın ... isimli kişiye vekâlet verdiği anlaşılmakla mezar taşındaki bilginin doğru olmadığı ya da yazım hatası olduğu, 07.07.1964 tarih 155-168 sayılı ilâmı ile ...

Oğlu ...'ı ...'nin evlat edinmesine izin verildiğine dair karar verildiği, evlatlığın miras bırakanın altsoyu ile aynı hak ve yetkilere sahip olup evlatlığın mirasçılığının, aynı zamanda kendi anne ve babasından da devam edeceği, böylelikle hem evlat edinene hem de öz anne – babasına mirasçı olabildiğinin düzenlendiği,

dolayısı ile davacılar murisi olan ...'ın hem babası ... ..., hem de evlat edinilenin babasının ikinci eşi olan ... mirasçısı olması gerektiği, bu nedenlerle Maçka Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/139 Esas, 2018/22 Karar sayılı dosyası ve Maçka Sulh Hukuk Mahkemesi 2006/143 Esas, 2006/149 Karar sayılı dosyalarından alınan mirasçılık belgelerinin fiili durumu yansıtmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile bahsi geçen mirasçılık belgelerinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada bulunan noterlik evrakında ... eşi olarak yazılı Hurure'nin belgenin düzenlenme tarihinde sağ olduğuna dair yapılan tespitin aksinin mezar taşında yazılı ölüm tarihi ile kanıtlandığından söz edilemeyeceği, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

1. ...'nin murisin ikinci eşi olduğuna ilişkin somut bir belge elde edilmediğini, varsayıma dayalı karar verildiğini,

2. Evlat edinmeye ilişkin karara ulaşılamadığını yalnızca karar kartonuna dayanılarak karar verildiğini,

3. Davacıların davaya dayanak olarak gösterdikleri 2020/226 Esas, 2021/33 Karar sayılı veraset ilâmında ...'ın ölüm tarihinin 1963 olarak belirtildiğini, mezar taşında da ölüm tarihinin 1963 olarak yazıldığını, sözde evlat edinme tarihinin ise ...'ın ölüm tarihinden sonrası olan 1964 tarihi olduğunu, bu hâliyle dahi herhangi bir evlatlık ilişkisinin olmadığı/olamayacağının ortada olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR