Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/6 K.2024/4935

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin 39772 ada 2 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, söz konusu taşınmaz üzerinde Buca Yıldız Taksi Durağı İşletmesine ait araçların bulunduğunu, taksi durağının taşınmazını uzun süredir park alanı olarak kullandığını ileri sürerek el atmanın önlenmesi ile şimdilik 5.000,00 TL ecrimisilin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili, cevap dilekçesinde; iddiaların gerçeği yansıtmadığını, araçların taksi durağı olarak ilgili merci tarafından belirlenen alana park edildiğini, bu şekilde bir yer varken davacının taşınmazı üzerine araçların park edilmesinin mümkün olamayacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.12.2019 tarihli ve 2017/384 Esas, 2019/616 Karar sayılı kararıyla "...bu gibi istemlerin herhangi bir hakka dayanmaksızın başkasına ait bir malın mülk edinilerek ya da üzerinde zilyetlik tesis edilerek kullanılması halinde haksız zilyede karşı ileri sürülebilen nitelikte olduğu, ancak davalıların davacıya ait taşınmaz üzerinde iş bu istemlerini ileri sürülebilmesinin ön şartı olan sürekli bir zilyetlik tesis edildiğinin ispat edilemediği..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Taşınmazın hala durak taksileri tarafından işgal edildiğini,

2. İşgalin uzun süredir devam ettiğini,

3. Bilirkişi raporunda yapılan tespitin sadece keşif anına ilişkin olduğunu,

4. Bilirkişi raporunda 24.300,00 TL ecrimisilin tespit edilmiş olmasına rağmen Mahkemece bu değer üzerinden ecrimisile karar verilmediğini,

5. Ayrıca bilirkişi raporunda ecrimisil değerinin de düşük hesaplandığını,

6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli ve 2020/1072 Esas, 2023/1655 Karar sayılı kararında belirtilen "...ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Müvekkiline ait dava konusu taşınmazda uzun süredir taksi durağına ait araçların bulunduğunu,

2. Taşınmazın halen araçlar tarafından işgal edilmekte olduğunu,

3. Taşınmazın park haline getirilmiş olduğunu,

4. Bilirkişi raporunda yapılan tespitin sadece keşif anına ilişkin olduğunu,

5. Müvekkili ile davalılar arasında herhangi bir hukuki ilişkinin bulunmadığını,

6. Müvekkilinin bu duruma rızasının bulunmadığını,

7. Müvekkiline işgal sebebiyle herhangi bir ücretin de ödenmemiş olduğunu,

8. Bilirkişi raporunda belirlenen ecrimisil miktarını düşük olduğu gibi belirlenen bu bedele dahi hükmedilmediğini,

9. Kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin 1 inci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683 ve 995 inci maddeleri ve 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme 3.1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3.2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,