KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2025/1225 E., 2025/4910 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/1189 E., 2024/1322 K.
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/1024 E., 2020/93 K.
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, yargılanmanın iadesini talep eden davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince 03.12.2024 tarihli ek karar ile, yargılanmanın iadesini talep edenin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.
Ek karar, yargılanmanın iadesini talep eden davalı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyiz istemi, yargılanmanın iadesini talep eden davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 03.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361/1 hükmü uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, yargılanmanın iadesini talep edene 08.11.2024 Cuma günü tebliğ edilmiş; yasal süre geçirildikten sonra 25.11.2024 Pazartesi günü temyiz dilekçesi verilmiş ve temyiz başvuru harcı da yine yasal süre geçirildikten sonra 25.11.2024 Pazartesi günü yatırılmıştır.
Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.12.2024 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/1225, K. 2025/4910, 20 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama