Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/142 K.2025/3517

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, boşanma kararının kesinleşmesine rağmen müvekkilinin maliki olduğu 6594 parsel sayılı taşınmazda yer alan 38 numaralı bağımsız bölümün davalı tarafından işgal edildiğini, davalının iyiniyetli olmadığını ileri sürerek el atmanın önlenmesi ile 20.02.2019 ve 30.07.2021 tarihleri arasında olmak üzere şimdilik 10.000,00 TL ecrimisil alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı 18.12.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile talebinin 10.000,00 TL olduğunu belirtmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; kendisinin dava konusu taşınmazda davacı ile müşterek olan iki çocuğu ile yaşamakta olduğunu, çocuklarından birinin özel gereksinimli olduğunu, bu çocuğunun tüm ihtiyaçlarının kendisi tarafından karşılandığını, bu evde oturmalarının çocuklarının güvenliği için önemli olduğunu, davacının başka taşınmazlarının da bulunduğunu ve dava konusu taşınmazın tüm ödemelerinin kendisi tarafından karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2021/248 Esas, 2022/737 Karar sayılı kararındaki "...boşanma kararının kesinleşmesinden 30/07/2021 tarihine kadar ecrimisilin tahsili talep edilmiş ise de davalının müşterek çocukları ile birlikte dava konusu konutta ikamet ettiğinden, hayatın olağan akışı gereği, davacı eşin, müşterek çocuklar ile birlikte davalı eski eşin dava konusu konutta kalmasına muvafakat ettiği, davacı lehine ecrimisile hükmedilmesi için davacı eşin, davalı eski eşe verdiği muvafakatini ecrimisil dava tarihinden önce geri aldığını ve konuttan çıkarma iradesini ilettiğini ispat etmesinin gerektiği,

somut olayda davacı tarafın dava tarihinden önce davalıya muvafakatini geri aldığına ilişkin bildirimde bulunmadığı..." gerekçesiyle "davacının el atmanın önlenmesine yönelik davasının kabulüne, davaya konu İstanbul ili, Ümraniye ilçesi, ... mahallesi, 6594 parselde kayıtlı B blok, 8. kat, 38 numaralı bağımsız bölüme davalı ...'ın elatmanın önlenmesine; davacının ecrimisile yönelik davasının reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 16.10.2024 tarihli ve 2023/1093 Esas, 2024/2503 Karar sayılı kararındaki "...dava konusu taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, tarafların boşandığı, boşanma kararının kesinleştiği, davalının dava konusu taşınmazı kullandığı, haklı bir neden ile kullandığını kanıtlayamadığı, davacı tarafça çocuklar ile birlikte oturan davalının kullanımına muvafakat etmiş olsa dahi dava açılmak ile muvafakatin geri alındığı, kullanımın haksız hale geldiği,

meni müdahale için dava tarihi itibari ile rızanın geri alınmasının yeterli bulunduğu, ecrimisil talebi içinse davadan önce rızanın geri alındığı kanıtlanamadığından öncesindeki kullanımın haksız olduğunun söylenemeyeceği..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; 1. Karşı tarafla müşterek olan çocuklarından birinin özel gereksinimi olan bir çocuk olduğunu, 2. Dava konusu taşınmazın evlilik devam ettiği müddetçe çocuklarla birlikte oturulan bir aile konutu olduğunu, 3. Yeni bir eve taşınılmasının bilhassa özel gereksinimi olan çocuğunun alışması için zor olacağını, 4. Başka bir yargılamada kendisine verilen nafaka ile giderleri karşılamasının mümkün olamayacağını ileri sürerek kararın el atmanın önlenmesine yönelik kısmının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, el atmamın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR