Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1725 K.2025/5530

Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep eden tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 03.03.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-(a) bendinin (3) alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar talep eden tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362/1-(b) bendinde "Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4. maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 4. maddesinde münhasıran sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren terekenin tespitine ilişkin olan talepler hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.