Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1740 K.2025/5375

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma talepli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin temyizen incelenen kararın miktarı itibariyle reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacı ...'ın, ... .... Ve ... Sanayi .... Ltd. Şti'nin sahibi olduğunu, müvekkili şirketin faaliyetleri doğrultusunda ... Beldesi sınırları içerisinde yasal izinler doğrultusunda madencilik faaliyetlerinde bulunduğunu, işbu faaliyetlerini sürdürmekle birlikte işletmesi için gerekli olan arazi kira ve satın alım faaliyetlerini de sürdürdüğünü, faaliyetlerinde kullanmak maksadı ile ... ilçesi ...

Beldesi 345 ada ve 23... parsel sayılı taşınmazları satın almak istediğini ve taşınmaz sahibi... ile anlaşarak dava konusu taşınmazları 01.12.2023 tarihinde satın aldığını, davacının dava konusu taşınmazları satın alırken özellikle tapu kaydında bulunan şerhleri incelediğini ve tapu kaydına güvenerek taşınmazları satın aldığını, ... .... Ve ... Sanayi ....Ltd.Şti işletme faaliyetlerini sürdürmek istediğinde davalı ...., ...

Kaymakamlığına başvurarak önceki tapu maliki ile olan kira sözleşmesini dayanak göstererek davacıları taşınmazdan men etmek istediğini, davalı şirketin dava konusu taşınmazlarda her hangi bir faaliyet göstermemekle birlikte taşınmazlar atıl durumda iken, sadece müvekkilinin maden arama faaliyetlerinin önüne geçmek maksadı ile haksız ve yersiz olarak müvekkilin zilyetliğini ve mülkiyet hakkını önlemeye çalışmakla dava konusu taşınmazlarda üstün hak iddia ettiğini ileri sürerek davalının haksız müdahalesinin men’ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların Kaymakamlık tarafından men kararı verilmesinin önüne geçmek adına, taraflarınca ... Kaymakamlığına başvurulduktan kısa süre sonra işbu davayı kötü niyetli olarak açtıklarını, davacılardan ...'ın dava konusu 3 45... ve 25 parsel sayılı taşınmazları eski malik...’ten satın almadan önce davalı şirketin dava konusu taşınmazları 3 yıllığına kiraladığını bildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davalının taşınmazı geçerli bir kira sözleşmesine dayalı olarak kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili duruşma talepli olarak temyiz isteminde bulunmuş, Dairemizce duruşma isteminin temyizen incelenen kararın miktarı itibariyle reddine karar verilmiştir. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; a. Davalı şirketin ileri sürdüğü 10.08.2023 tarihli sözleşmelerin hukuken geçersiz olduğunu ve kanunun kötüniyeti korumayacağını, b. Dosyadaki kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu, c. Davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR