Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/20 K.2025/4449

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kayden paydaşı olduğu dava konusu taşınmazdaki 3. katta bulunan 6 numaralı dubleks daireyi davalının haksız olarak kullandığını, ileri sürerek el atmanın önlenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 01.01.2021 tarihinden itibaren 1.000,00 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, bilahare 02.01.2023 tarihli dilekçe ile ecrimisil talebini 13.750,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazın babasından miras olarak kaldığını, taşınmazın üzerindeki binayı kimsenin katkısı ve maddi desteği olmadan kendisinin inşa ettiğini, babasının 2017 yılında vefat ettiğini, mirasın pay ve taksimi ile tapudaki işleri yapması için tüm mirasçılar olarak davacının eşi ... 'a vekalet verdiklerini, ancak davacının eşinin vekaleti kötüye kullanarak kardeşleri ve kendisinin hisselerinin bir kısmını dava dışı görünen ... ... 'a geri kalan hisseyi de muvazaalı şekilde davacı eşi ...'a devrettiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "tanık beyanları dikkate alındığında 6 numaralı bağımsız bölümün yaklaşık altı yıldır davalı tarafından kullanıldığı, davalının dava konusu taşınmazı öncesinde davacı malikin rızası dahilinde bir süre kullandığı dosya kapsamında yer alan abonelik kayıtlarından ve tanık beyanlarından anlaşıldığı ancak icra dairesinde yapılan takip tarihi ve 3091 sayılı kanun kapsamında kaymakamlığa yapılan başvuru ile davacı tarafından kullanıma dair rızasının son bulduğunun sabit olduğu,

28/11/2022 tarihli bilirkişi raporunda 01/01/2021 ile dava tarihi arasında ecrimisil bedelinin 13.750,00 TL ve taşınmazın dava tarihindeki değerinin 640.000,00 TL olduğunun belirlendiği, dava konusu taşınmazın 03/08/2018 tarihinden itibaren ve halen davacı adına kayıtlı olduğu,

2021 yılı itibariyle davalının kullanımı bakımından rızanın sona erdiğinin dosya kapsamındaki delillerden anlaşıldığı şu halde haksız el atma olgusunun sabit olduğu" gerekçesiyle davanın kabulü ile 24 31... parselde yer alan taşınmaza davalı tarafından davacının payına karşılık gelen kısma müdahalenin men’ine, 13.750,00 TL ecrimisil bedelinin 01.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "taşınmazın davalı ... tarafından mesken olarak kullanıldığı tespit edilerek ve kira esasına göre ecrimisil belirlenmesine ilişkin ilke ve esaslara uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, davalı dava konusu taşınmazda öncesinde kendisi adına kayıtlı payın vekaletin kötüye kullanılması suretiyle devredildiğini, haksız işgalin söz konusu olmadığını belirterek,

davanın reddini savunmuş ise de; taşınmaza ait çap kaydının iptal edilinceye kadar geçerli olduğu" gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı adli yardım talepli temyiz dilekçesinde; 1. İstanbul Anadolu 38. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2024/902 Esas sayılı dosyası ile tapu iptali ve tescil davası açtığını, bu davanın mülkiyet durumunu değiştireceğinden bekletici mesele yapılması gerektiğini, 2. Cevap dilekçesindeki savunmalarını beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı müdahalenin men'i ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalının ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR