Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/711 K.2025/4531

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 2 51... parselde hakkı olduğunu, verilere dayalı olarak 1.000 dönüm miras hakları olan yerde kullanımda bulunduklarını, hakları olan yeri boşaltmamak için gerekli belgeleri ve yaşatılanı resmî kayıtlarla kanıtlayacaklarını, taşınmazın dedelerinden torunlarına miras kaldığını, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin usulüne uygun olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kendisine verilen kesin süre ve yapılan ihtara rağmen dava dilekçesindeki talebini 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/1-(ğ) hükmü ve 2. maddesi gereğince net olarak açıklamadığı, bu hâliyle dava konusu taşınmazın, davacının talebinin içeriğinin belirli olmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

Hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinin; miras hukuku hükümlerine göre davasının kabulü gerektiğini belirtmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup hükmün 1 numaralı bendinde 6100 sayılı Kanun'un 119/1-(ğ) hükmü yerine 6100 sayılı Kanun'un 119/1-(b) hükmüne atıf yapılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR