Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/16436 K.2010/12467

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık Sanık ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

Özel yasadan kaynaklanan temel ceza normu dışında, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. madde ve fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında.

Tekerrürden dolayı ceza artırımı öngörmeyen 5237 sayılı Yasanın, tekerrür halinde hükmolunacak cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ve infazdan sonrada denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağına ilişkin infaz rejimi kurumu olarak düzenlenen 58. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 58/6. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108. maddeleri gerekçe gösterilerek 765 sayılı TCK.nun lehe kabul edilerek uygulanması,

2- Sanık ...'ın temyizine gelince;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek, koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,