Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/4830 K.2020/12422

Gereği görüşülüp düşünüldü: Bozma kararı sonrası yapılan yargılamada, mahkemece Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılarak, bozmaya konu önceki kararda yer almayan değişik gerekçelerle hüküm kurulduğu, mahkeme kararının, yeni hüküm niteliğinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde;

suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, CMK.nın 231/7. maddesi uyarınca öncelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususu tartışıldıktan sonra anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği takdirde, TCK.nın 50. maddesinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, sanığa verilen cezanın seçenek yaptırıma çevrilmiş olmasına dayanılarak yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,