Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3066 K.2021/2685

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Müştekinin sanık tarafından borçla ilgili konuşma yapılacağı söylemiyle çağrılması ve eve girer girmez kapının üzerine kilitlenip darp edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda müştekinin hile ve cebir ile alıkonulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesi ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanığın temyiz incelemesi haricindeki diğer sanıklarla beraber olay günü müştekiyi zorla odaya kapatıp darp ettiklerinin iddia edildiği olayda; neticesi sebebiyle ağırlaşmış nitelikte bulunmayan kasten yaralama fiilinin cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olup dolayısıyla da ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

3- Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, TCK'nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın katılandan kaynaklanan kendisine yönelik haksız bir eylem olmaması karşısında şartları oluşmadığı halde her iki suç yönünden TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,