Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8724 K.2022/6869

... ...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa, tanık anlatımlarına, katılanın aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanları ile sanığın dolaylı ikrarı içeren savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın, olay günü gece 02:00 sıralarında, dedesi olan katılan ... 'nin ikametine geldiği, bir elinde ele geçmeyen bir bıçak bulunduğu halde, kapıyı kendisine açan katılanın kolundan tutup çekiştirerek araca bindirmeye çalıştığı, sesleri duyan tanık ...'nın müdahalesi ile, sanığın eyleminin tamamlanamayıp teşebbüs aşamasında kaldığı, dolayısıyla, sanığa yüklenen üst soya karşı silahla cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu işlediğinin sübuta erdiği gözetilmeden, sanığın TCK. 109/2, 3-a-e, 35/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince

./..

S/2